درمان با واقعیت مجازی و اثر گذاری آن بر اختلال خوردن

درمان با واقعیت مجازی و اثر گذاری آن بر اختلال خوردن

شاید شما هم دستگاه های واقعیت مجازی را دیده باشید که به عنوان یک وسیله سرگرمی از آن ها استفاده می شود، در ان بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان درمان با واقعیت مجازی و اثر گذاری آن بر اختلال خوردن را در اختیار شما علاقه مندان به مطالب علمی روانشناسی و روان درمانی قرار دهیم. پس اگر علاقه دارید تا بدانید که واقعیت مجازی چه نقشی در درمان برخی اختلالات دارد تا انتهای مقاله درمان با واقعیت مجازی با گروه علمی برنا اندیشان همراه باشید.

درمان با واقعیت مجازی و اثر گذاری آن بر اختلال خوردن

تعامل انسان با کامپیوتر بسیار گسترده شده است و در حوزه علم روانشناسی درمان با واقعیت مجازی یکی از این تعاملات است که در این مقاله به صورت کامل مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

واقعیت مجازی می تواند به درمان بی نظمی در خوردن کمک کند

واقعیت مجازی ثابت کرده است که چیزی فراتر از یک کار سرگرم کننده برای دوستداران بازی های ویدیویی است. از دهه 1990 این وسیله به عنوان ابزاری برای به چالش کشیدن نگرانی های بهداشت روان مورد استفاده قرار گرفته است و افراد مبتلا به اختلالات خوردن ممکن است از این نوع روش درمانی بهره مند شوند. یک مطالعه جدید منتشر شده در تعامل انسان و کامپیوتر مزایای بالقوه استفاده از هدست واقعیت مجازی در زمینه جلسات روان درمانی را بررسی کرده است.

محققان از ارزیابی آنلاین شکل ظاهری برای غربالگری 130 زن جوان بالغ برای افراد در معرض خطر استفاده کردند. چهارده زن الزامات مطالعه را داشتند زیرا آنها اختلال غذایی نداشتند اما در معرض خطر ابتلا به یکی از آنها قرار داشتند. آن 14 فرد و همچنین درمانگران در اتاق های جداگانه ای نشسته و از هدست استفاده می کردند.

برای شروع از شرکت کننده ها خواسته شد تا با اندازه گیری های خود، آواتارهایی از خود بسازند که به آنها در دیدن تصویر دقیق از شکل ظاهری کمک می کند. همچنین این گزینه مجازی، درمانگر را قادر می سازد از روش نوردهی برای کمک به پذیرش بیشتر مراجع از خود استفاده کند. برای یک تمرین، آواتار به تدریج کمتر لباس می پوشید تا اینکه فقط لباس زیر می پوشید. در طول تمرینات درمانگر توانست از طریق افکار و احساسات به مراجع مشاوره دهد.

نتایج این مطالعه به یک گام احتمالی در جهت کمک به افرادی که دارای اختلالات خوردن هستند اشاره داشت.

واقعیت مجازی به درمان چه اختلالاتی می تواند کمک کند؟

مواجهه درمانی راهی است که افراد مبتلا به PTSD، ترس از قبیل فوبیا از عنکبوت و پرواز و سایر اختلالات اضطرابی می توانند با خیال راحت با آنچه آزارشان می دهد روبرو شوند و از طریق آن حمایت و پشتیبانی شوند. این پشتیبانی همچنین به نظر می رسد که از طریق احساساتی که به وجود می آیند و تکنیک های ایجاد زمین یا آرامش کار می کند.

به همین دلیل این عمل برای بهبود اختلال خوردن مهم است. یکی از ویژگی های بارز ابتلا به اختلال خوردن مشغله ای است که باعث ایجاد اضطراب در ظاهر و افزایش وزن می شود. قرار گرفتن در معرض آینه می تواند به مقابله با احساسات منفی ناشی از مواجهه با بدن خود کمک کند. برای مطالعه بیشتر به مقاله اختلال خوردن مراجعه فرمایید.

الکسا پینسک، LPC یک درمانگر و مشاور هنری است، او توضیح می دهد که درمان اختلالات خوردن نیاز به یک رویکرد جامع دارد، روشی که متناسب با وضعیت روحی، اصلاح رفتار و تغذیه باشد. او می گوید “مدل های درمانی مانند هنر درمانی و ذهن آگاهی درمانی مفید هستند زیرا آنها بر روند پذیرش خود تأکید می کنند.”

نگاهی به تاثیر واقعیت درمانی بر اختلال خوردن

درمان با واقعیت مجازی

هنر درمانی یکی از ابزارهایی است که مرکز درمانی وی از آن استفاده می کند و به مشتری از طریق کمال گرایی کمک می کند که می تواند بر پذیرش شخص تأثیر بگذارد. هنر درمانی عبارت است از بیان و نداشتن هنر خوب یا عالی بودن. این برای درک رابطه کمال گرایی، تصویر بدن و ارزش شخصی بسیار مفید بود. یکی از راه های رسیدگی به این مسئله این است که مراجع بدون پاک کن، نقاشی بکشد که آنها را ترغیب می کند اشتباهات خود را بپذیرند.

رفع اعوجاج های تصویر بدن در بهبود اختلال در خوردن نقش اساسی دارد

طبق گفته Jeana Cost،MS ، LPC ، NCC  نایب رئیس مرکز اختلالات خوردن ACUTE تحریفات تصویر بدن در کسانی که اختلالات خوردن دارند اغلب در تمایل آنها به کاهش وزن و ترس از افزایش وزن نقش دارد. در مواردی که فرد در اندازه گیری برخی از قسمتهای بدن خود وسواس دارد می تواند باعث رفتارهای بررسی بدن شود. اگر آنها معتقد باشند که باعث تغییر شکل در ظاهر می شود می تواند باعث رژیم های شدید و یا رفتارهای ورزشی شود.برای کسب اطلاعات بیشتر به مقاله حرکت درمانی در اختلال خوردن مراجعه فرمایید.

Cost توضیح می دهد که این اعوجاج ها می توانند به تنهایی بدون اختلال در خوردن باقی بمانند. به خودی خود آنها می توانند علائم اختلال بدشکلی بدن (BDD) باشند. این نشان دهنده یک وضعیت عذاب آور است که در آن افراد یا با نقص ظاهری در ذهن خود مشغول شده اند یا آنها به طور وسواسی نگران یک ناهنجاری جسمی می شوند.

این تحریفات نه تنها می تواند منجر به تشدید علائم اختلال غذایی یا BDD در بیمار شود بلکه می تواند از جنبه های دیگر نیز مانعی ایجاد کند. cost می گوید: مشغله و استرسی که مبتلایان ایجاد می کنند نه تنها بر وضعیت عاطفی آنها بلکه بر روابط، توانایی کار و درگیر شدن در فعالیت های اجتماعی تأثیر می گذارد.

Cost توضیح می دهد که مبارزه با تحریفات شناختی دشوار است. تأمین کنندگان و سیستم های پشتیبانی اغلب با تصور انحرافی فرد از آنچه واقعی است مخالف هستند. آنها اغلب چنان اعتقاد عمیقی دارند که به طریقی خاص نگاه می کنند و متقاعد کردن آنها در غیر این صورت دشوار است حتی اگر خیلی دور باشد از واقعیت به عنوان مثال زنی با وزن 85 پوند معتقد است که چربی بیش از حد بدن دارد.

گذراندن دوره درمانی در معرض درمان ممکن است کمک کند اما تضمینی برای بهبودی بیمار نیست. پینسکر پیشنهاد می کند بخش عظیمی از تغییر تصویر بدن در حال کار بر روی پذیرش خود از طریق درک افکار و الگوهای عادی خودمان و روابط بین افکار، احساسات و رفتارهای ما است که سعی می کند روش های جدید تفکر برای تغییر دیدگاه های ما را ایجاد کند.

وی CBT (درمان رفتاری شناختی)، DBT (رفتار درمانی دیالکتیکی) یا ACT (درمان پذیرش و تعهد) را توصیه می کند که تحقیقات نشان می دهد در درمان اختلالات خوردن و مسائل مربوط به تصویر بدن موثر است. درمانگران در مطالعه از ACT استفاده کردند تکنیک هایی در کنار مواجهه درمانی ممکن است به همین دلیل باشد که مواجهه با واقعیت مجازی در حالی که توسط یک درمانگر هدایت می شود بسیار موثر بود.

همچنین تأکید می کند که درمانگر منتخب باید در درمان تحریفات تخصص داشته باشد. این چیزی نیست که پزشک یا درمانگر منظم شما در آن آموزش ببیند. همچنین ضروری است که ارائه دهنده اعتماد فردی را که تحت درمان قرار می دهد جلب کند تا پایه ایمنی برای شروع به چالش کشیدن برخی از تحریفات خود داشته باشد. حتی اگر درمانگر از راه دور و آنلاین باشد مانند مورد درمان با واقعیت مجازی چند کاربره (MUVR) که به گفته این مطالعه می تواند مکملی برای اشکال درمانی فوق باشد.

پینسکر می گوید مهم نیست که از چه روشی استفاده می شود مهم است که به یاد داشته باشید که روند بازیابی خطی نیست. شما می توانید بهتر شوید و یک شکست داشته باشید و از ابتدا شروع کنید. بخش مهم کار درک این مسئله و تشخیص این است که هر لحظه به ما فرصت می دهد تا انتخاب کنیم و بدون قضاوت دوباره تلاش کنیم.