در این قسمت از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا در رابط با یکی از موضوعات مهم و ویژه روانشناسی با عنوان درمان لالی انتخابی کودکان با استفاده از روش های نوین با شما علاقه مندان به مطالب روانشناسی و درمان اختلالات گفتگو کنیم.
درمان لالی انتخابی کودکان
در مقاله درمان لالی انتخابی کودکان با استفاده از روش های نوین به صورت مفصل اختلال لالی انتخابی مورد بررسی قرار گرفته و سپس به راهکارهای درمانی خواهیم پرداخت،پس تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.
لالی انتخابی اختلال ویژه کودکان
لالی انتخابی اختلال نادری است كه در آن كودكی كه توانایی سخن گفتن را نشان داده است، به طور مداوم از صحبت كردن در یك یا چند موقعیت اجتماعی (مثل مدرسه) امتناع می كند.
تصویر معمول آن است كه كودك در خانه صحبت می كند ولی از صحبت كردن با اشخاص بیرون از منزل حتی با وابستگان نزدیک ناتوان است. در واقع این بچه ها كنترل كمی روی توانایی خودشان برای حرف زدن در مكان های عمومی تر دارند.
نكته ای كه در تشخیص لالی انتخابی باید مد نظر قرار گیرد این است كه در موقعیت هایی كه كودك در آن صحبت می كند باید رفتار كلامی وی متناسب با سنش باشد. این نكته بسیار مهم است، زیرا كودكی كه الگوهای تكلمی وی فوق العاده پس رفته است نیز ممكن است به اشتباه به عنوان كودك مبتلا به خاموشی انتخابی تشخیص داده شود.
خصوصیت اصلی لالی انتخابی كه در DSM-III آمده است عبارت است از : امتناع دائم از صحبت كردن در تقریباً تمام موقعیت های اجتماعی، به رغم توانایی فهم سخنان دیگران و توانایی سخن گفتن. این معیار نشانگر آن است كه فقدان تکلم مربوط به اختلال بدنی یا ذهنی دیگری نیست.
ویژگی های دیگری كه برای این كودكان ذكر شده عبارتند از: شرمساری فوق العاده، كناره گیری و انزوای اجتماعی، وابستگی، امتناع از مدرسه رفتن، رفتار عصیان گرایانه و توانایی بارز برای ایجاد ارتباط با دیگران از طریق غیر كلامی مثل تكان دادن سر، به كار بردن دست و سر، ژست های بدن و در بعضی موارد به صورت یکنواخت صدایی را تكرار كردن.
کودک علی رغم این كه قادر به تکلم است در موقعیت های اجتماعی خاص (مثل مدرسه ) به طور مستمر از سخن گفتن ناتوان است و این اختلال مانع پیشرفت های آموزشی یا شغلی یا ارتباط اجتماعی وی می شود.
شیوع لالی انتخابی
لالی انتخابی یك اختلال روان شناختی دوران كودكی است كه در ابتدا تصور می شد در میان كودكان باید خیلی نا در باشد. انواع خفیف این اختلال شایع اما گذراست، در حالی كه فرم شدید آن عیار شیوع 1 در 1000 دارد.
سن شروع علائم
به طور معمول وال دین اولین بار زمانی از مشكل آگاه می شوند كه كودك شروع به رفتن به شیرخوارگاه یا مهد كودك می كند. ولی از آنجا كه همه كودكان به مهد كودك نمی روند ممكن است این مشكل تا مدتی شناخته نشود . به همین علت سنین متفاوتی برای شروع این اختلال ذكر شده است از جمله: سن شروع بین 5-3 سالگی است. سن شروع قبل از 3 سالگی و هماره با یک ضربه روانی است. در اغلب موارد شروع قبل از 5 سالگی است و مشکل معمولا بعد از ورود به مدرسه در میانگین سنی 6 سال و 10 ماه تشخیص داده می شود.
سبب شناسی
علت لالی انتخابی یك مهار روان شناختی است، ولی در بسیاری از این كودكان سابقه شروع دیررس تكلم دیده می شود كه ممكن است در بروز این اختلال نقش داشته باشد؛ ولی هیچ ناتوانی زیستی قابل توجهی ندارند. یكی دیگر از عوامل زمینه ساز این اختلال مشكلات در تلفظ و یا لكنت زبان است كه اغلب با صحبت كردن ارتباط دارد.
افسردگی، نیازهای شدید وابستگی و اضطراب مادر اغلب در خانواده این كودكان دیده می شود. این عوامل ممكن است منجر به محافظت افراطی مادر و روابط كاملاً نزدیک اما دوسوگرا بین مادر و كودك بیمارش شود.
گاهی فشار والدین برای تكلم درست كودك، سبب طرد تكلم در آنان می شود و متقابلاً سكوت پیشگی كودك، والدین و یا معلمین را وسوسه می كند كه به كودك فشار آورند تا شاید سخن گوید. در حقیقت لالی انتخابی در چنین وضعیتی یك واكنش تطابقی است و طغیان كودك را نسبت به اصرار و فشار والدین و یا معلمان نشان می دهد. در برخی موقعیت ها وقتی والدین و معلمان با كودكی رو به رو می شوند كه فقط در مدرسه حرف نمی زند مشكل است كه عصبانی نشوند؛ ولی عصبانیت رویکرد كمك كننده ای نیست و فقط كودكان را بیشتر به درون خودشان می راند. البته این كودكان در مواقع ضروری به خوبی صحبت می كنند.
از جمله عوامل زمینه ساز دیگر می توان به شرایط استرس زا اشاره كرد. اكثر این كودكان در شرایط پراسترس كاملاً خاموشند اما برخی ممكن است كلمات تك سیلاب به كار ببرند. برخی از این كودكان از طریق تماس چشمی یا اشارات غیركلامی ارتباط برقرار می كنند.
برای پاسخگویی به این سوال مهم كه چه چیزی عامل اصلی لالی انتخابی است تحقیقات كافی صورت نگرفته است. با وجود این، بر اساس تحقیقات و مشاهدات، بعضی از عوامل به طور مشترك نقش مؤثری در این رخداد دارند . این عوامل شامل موارد زیر هستند.
طبع مضطرب و یا خجالتی
برخی كودكان دارای لالی انتخابی به عنوان فردی توصیف می شوند كه در شرایط جدید یا هنگام رو به رو شدن با افراد ناشناس خجالتی و آرام هستند . والدین می گویند كه این كودكان همیشه به این شیوه عمل میکنند.
تاریخچه خانوادگی کمرویی یا اضطراب
معمولاً یكی از والدین یا هر دو در موقعیت های اجتماعی احساس اضطراب نموده یا زمانی كه باید در مقابل دیگران صحبت كنند اضطراب خاصی را تجربه می كنند.
مشكلات زبان/تكلم
برخی از این كودكان مشكلات زبان / تكلم دارند (مثل مشكلات تلفظ ) و برخی دیگر از آنها در صحبت كردن از این می ترسند كه كلمات آنها باعث تمسخر دیگران شود.
فرهنگ جدید
شیوع بیش از حد انتظار این اختلال در میان كودكان مهاجر وجود دارد . بعضی از كودكانی كه با فرهنگ جدید و با زبان متفاوت سازگار می شوند ممكن است در صحبت كردن بی تمایل باشند.
خانواده ضعیف/شبكه همسالان مدرسه
این كودكان، ممكن است بیشتر از خانواده هایی باشند كه ارتباط خوبی (قوی) با محیط مدرسه نداشته باشند . یا ممكن است این كودك در محله متفاوتی از همکلاسی های خودش زندگی كند و در حالی كه آنها از وسیله شخصی یا آژانس یا سرویس برای رفتن به مدرسه استفاده می کنند، او از اتوبوس استفاده می كند.
بر اساس تجارب بالینی، سوء تعبیرهای والدین، معلمان و كودك دارای
لالی انتخابی در زیر آورده شده است:
درمان لالی انتخابی کودکان
مطالعات نشان می دهند كه درمان لالی انتخابی مشكل است. برنامه های مداخلاتی مختلف می تواند ناشی از ادراك های متفاوت از علل اصلی لالی انتخابی باشد . برخلاف وجود رویكردهای گوناگون، اكثر راهکارهای درمانی به طور رسمی مفید ارزیابی نشده اند. روشهای رفتاری به كار گرفته شده اند و تا حدی موفق بوده اند. مثلاً یك دختر 7 ساله با استفاده از سیستم پاداش قادر شد با معلمش نجوا كند ولی نتوانست بیشتر از این نقطه پیشرفت كند.
كودكانی كه لالی انتخابی داشته اند به طور سیستماتیک تا بزرگسالی دنبال نشده اند ولی دیده شده كه بعضی از این بیماران در ایجاد ارتباط مشكلاتی پیدا كرده اند، كاملاً منزوی بوده اند و كناره گیری غیر عادی داشته اند. حکایت شده كه زنی در بزرگسالی هنوز از این مشكل رنج می برد و كاملاً از صحبت كردن در بیرون از منزل ناتوان بود؛ او همچنین اختلال شخصیت شدید داشت. هیچ شكی نیست كه این شرایط بالقوه معلول كننده است.
بیشتر مداخلات برای لالی انتخابی كودكان پایه های رفتاری دارند و شامل تقویت مادی و اجتماعی، تكنیك های شكل دهی و محو تدریجی هستند. به نظر می رسد ترکیب روشهای درمانی شناختی رفتاری و استفاده از مداخلات انفرادی و تشویق به استفاده از تكلم بیش از همه مفید باشد. در كنار اینها ضمن مشاهدة دقیق رفتارهای كودك در موقعیت های مختلف و نیز اجرای آزمون های لازم به منظور بررسی وضعیت ذهنی و جسمی كودك باید به مشاوره و هدایت والدین پرداخت. همچنین می توان از تكنیك های بازی درمانی و ترسیم نقاشی جهت بررسی شخصیت كودك و ایجاد تغییرات مطلوب در آن استفاده كرد. به ندرت ارزیابی روانپزشکی و درمان در بیمارستان ضرورت می یابد.
مشاهده واكنش های متقابل خانواده نیز در درمان باید مد نظر قرار گیرد . چرا كه الگوی روابط و عملكرد سیستم خانواده برای ارزیابی و فهم مسائل دارای اهمیت زیادی است . ویژگی های مهم الگوهای ارتباطی خانواده كه باید به آنها توجه شود به شرح زیر است:
- آیا روابط بین اعضای خانواده صریح و بدون ابهام است؟
- كدام یك از اعضای خانواده بر روابط مسلط و كنترل كننده است؟
- آیا اعضا مجاز هستند از جانب خود اظهار نظر كنند؟
- آیا روش عمده رابطه كلامی است یا غیركلامی؟
- محدوده پاسخ عاطفی و هیجانی از جانب اعضای خانواده چیست؟
ویژگی اخیر برای تصمیم گیری در زمینه توانایی خانواده برای پاسخ متناسب با نیازهای هیجانی اعضای خود اهمیت اساسی دارد.
در نهایت باید گفت درمان متمركز بر مشكل در منزل یا مدرسه یا هرگونه مشكلی است كه به نظر می رسد استرس زا باشد و در امتناع كودك از صحبت كردن دخالت داشته باشد.
معرفی یار مهربان
تالیف: آر. لیندزی برگمن
مترجم: دکتر پریسا یاسمی نژاد
تهیه و تنظیم: میترا نمازی
کارشناس ارشد روان شناسی بالینی
آیا این محتوا برای شما مفید بود؟
با حمایت مالی خود به ما در تولید محتوای بهتر کمک کنید.
