علت های خجالتی بودن کودکان و روش های صحیح فرزندپروری

علت های خجالتی بودن کودکان و روش های صحیح فرزندپروری

چرا برخی افراد خجالتی هستند و نسبت به اتفاقات پیرامونشان واکنش های متفاوتی نسبت به سایر افراد از خودشان نشان می دهند؟ علت خجالتی بودن افراد چیست و چه عواملی در ایجاد این خلق و خو اثر گذار هستند؟ اینها سوالاتی است که شاید برای شما هم به وجود آمده باشد، و بخواهید در موردشان اطلاعات جمع آوری کنید. در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مطلبی با عنوان علت های خجالتی بودن کودکان و روش های صحیح فرزندپروری را در اختیار شما علاقه مندان به مقالات روانشناسی قرار دهیم، پس اگر شما هم کنجکاو هستید تا به جواب سوالات خود در خصوص خجالتی بودن و کمرویی فرزندانتان دست یابید تا انتهای مقاله علت های خجالتی بودن کودکان با گروه علمی برنا اندیشان همراه باشید.

علت های خجالتی بودن کودکان و روش های صحیح فرزندپروری

در مقاله علت های خجالتی بودن کودکان و روش های صحیح فرزندپروری بررسی خواهیم کرد که چه عواملی موجب بروز صفات کمرویی و خجالتی بودن در افراد در دوران کودکی می شود.

چه چیزی می تواند کودکان را خجالتی کند

چه تحقیقاتی درباره زیست شناسی (و فرزندپروری) بچه های خجالتی به ما می گوید

من بچه خجالتی بودم که بزرگ شدم. من در پیدا کردن دوستان جدید مشکل داشتم و به مدت زمانی نیاز داشتم تا در مکان های جدید گرم شوم. اگرچه طی سالهای گذشته یاد گرفته ام که با کمرویی خود کنار بیایم، اما وقتی در اطراف افراد جدید هستم یا در محیط های حرفه ای بزرگی هستم، مانند کنفرانس های دانشگاهی، ملاقات با افراد جدید برایم بسیار دشوار است.

پسر 3 ساله من نمی تواند تفاوت بیشتری داشته باشد. او خارج از خانه است، افراد جدید را دوست دارد و به نظر می رسد هر وقت برای صرف غذا به پارک می رویم یا حتی بیرون از خانه، دوستان جدیدی پیدا می کنیم. اولین کاری که او هنگام نشستن در یک رستوران انجام می دهد این است که با افراد اطراف ما شروع به برقراری ارتباط می کند، سلام می کند و به لبخند هر یک از آنها لبخند می زند.

چه عواملی باعث خجالتی یا درونگرایی فرد می شود؟ آیا کمرویی چیزی است که ما با آن متولد شده ایم یا چیزی است که براساس تجربیات خود با افراد دیگر توسعه می دهیم؟

یک سابقه طولانی تحقیق نشان می دهد که خلق و خوی – یا سبک واکنش احساسی شخص به محیط – می تواند برای اولین بار در نوزادان 4 ماهه شناسایی شود. با نشان دادن برخی از اسباب بازی های ساده به نوزادان، مانند موبایل دارای چندین حیوان آویز، و مطالعه نحوه واکنش آنها اندازه گیری می شود. این آزمایش ساده در 4 ماهگی به طور مداوم نشان داده است که کودکانی که در پاسخ به موبایل آویزان بیش از حد دچار پریشانی یا احساس پریشانی می شوند، کودکانی هستند که با بزرگتر شدن بیشتر خجالتی می شوند (کاگان ، 1997). این نوزادان به ویژه به هر نوع تغییر در محیط حساس هستند و حتی با انجام معمول ترین فعالیت ها مانند زنگ در یا تعویض پوشک ممکن است به راحتی ناراحت شوند. در مقابل، نوزادانی که به این تغییرات واکنش مثبت نشان می دهند یا اصلاً عکس العمل نشان نمی دهند، کودکانی هستند که به احتمال زیاد به عنوان کودکان در سن پیش دبستانی بسیار اجتماعی می شوند.

به طرز حیرت انگیزی، این رابطه فراتر از اوایل کودکی است و پاسخ نوزادان به تلفن همراه در 4 ماهگی پیش بینی می کند که چقدر خجالتی یا اجتماعی خواهند شد تا دوره بلوغ (کاگان، اسنیدمن، کان، تاوسلی، اشتاینبرگ و فاکس، 2007). تفاوت بین کودکان پیش دبستانی خجالتی و خارج از خانه را حتی می توان در زیست شناسی و مغز آنها مشاهده کرد (بارکر، ریب-ساترلند و فاکس، 2014 ؛ فاکس و همکاران، 1995) نشان می دهد که خجالتی بودن یک پایه بیولوژیکی قوی دارد و ممکن است بخشی از شخصیت فرد از همان اوایل زندگی آن باشد.

آیا این بدان معنی است که محیط نقشی در تولید کمرویی ندارد؟ و آیا در درجه اول کمرویی مورد بحث است؟

فقط به این دلیل که مزاج دارای یک پایه زیست شناختی است، به این معنی نیست که این سنگ در سنگ قرار دارد. خلق و خوی کودک می تواند تغییر کند و واکنش های منفی نوزادان نسبت به افراد، اشیا، و موقعیت های جدید با گذشت زمان شدیدتر می شود. علاوه بر این، کمی خجالتی بودن اشکالی ندارد. بسیاری از کودکان دارای مزاجی هستند که “دیر گرم شدن” نامیده می شوند و قبل از اینکه آماده پریدن شوند و به سرگرمی بپردازند، به مدتی زمان نیاز دارند تا با محیط اطراف خود سازگار شوند (توماس ، شطرنج و بیرچ ، 1970). با این حال ، شایان ذکر است که زیرمجموعه ای از نوزادان وجود دارد ، حدود 10-15٪ ، که در حد شدید حساس هستند. این افراد بیشتر در معرض خطر کمرویی هستند و بخشی از آنها (حدود 40٪) حتی ممکن است در اواخر زندگی دچار اضطراب اجتماعی شوند (فاکس و هلفینشتاین ، 2013).

بررسی دلایل ایجاد کمرویی و خجالت در کودکان

علت های خجالتی بودن کودکان

بنابراین اگر کودکی فوق العاده حساس دارید که بعد از مدتی حتی با اشخاص و مکان های آشنا گرم نمی شود ، مداخلاتی در دسترس است که می تواند از بروز مشکلات اضطراب اجتماعی در آنها جلوگیری کند. علاوه بر این ، یک شیوه حمایت از فرزندپروری واقعاً می تواند کمک کند. به عنوان مثال ، تحقیقات نشان داده است هنگامی که مادرانی حساس هستند و به نیازهای کودک پاسخ مناسب می دهند ، خطر خجالتی شدن کودک به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. بنابراین حتی برای نوزادانی که در صورت بروز شرایط جدید یا چالش برانگیز به راحتی ناراحت می شوند ، داشتن والدینی که پاسخگوی نیازهای کودک باشد می تواند به عنوان یک محافظ در برابر رشد کمرویی یا اضطراب اجتماعی عمل کند (پانلا ، هندرسون ، هان ، غرا و فاکس، 2012).

به همین ترتیب ، والدین می توانند در چگونگی ایجاد احساسات در دوران کودکی نسبت به کودکان خجالتی و یا وجدان نقش داشته باشند. به عنوان مثال ، کودکانی که خجالتی هستند و یا احساس اضطراب می کنند ، هنگام توبیخ برای نقض قوانین ، به راحتی ناراحت می شوند. در نتیجه ، آنها واقعاً فقط به انواع نرم نظم و انضباط احتیاج دارند (و آنها را به خوبی پاسخ می دهند) ، زیرا به راحتی ساخته می شوند تا در برابر تخلفات خود احساس گناه کنند. کودکانی که بسیار فرسوده یا ترس ندارند ، همیشه نظم و انضباط ملایم را پاسخ نمی دهند و هنگامی که قوانین را نقض می کنند ، به توجه بیشتری احتیاج دارند ، زیرا به راحتی احساس اضطراب نمی کنند (کوچانسکا ، 1997).

در مجموع ، این تحقیق نشان می دهد که بذرهایی که دارای شخصیتی خجالتی یا برون ریز هستند ، در اوایل زندگی کاشته می شوند و دارای یک پایه بیولوژیکی قوی هستند. اما ، آناتومی سرنوشت نیست و اگر کودکی دارید که واقعاً به هر نوع تغییر در محیط حساس است ، والدین به همان اندازه حساس که به کودک اجازه می دهد با سرعت خودش را با چیزهای جدید وفق دهد ، ممکن است به او کمک کند تا بعداً دچار ترس شود یا اضطراب در موقعیت های اجتماعی. و اگرچه کمرویی اساس بیولوژیکی قوی دارد ، هیچ تضمینی وجود ندارد که شما دو فرزند داشته باشید که کاملاً دارای مزاج یکسان باشند. شما خیلی خوب ممکن است فرزندی خجالتی و مضطرب داشته باشید و به دنبال آن کودکی بی پروا و نترس نیز داشته باشید. اگر چنین است ، یادآوری این نکته مهم است که تنظیم سبک فرزندپروری متناسب با نیازهای کودک مهم است و آنچه برای یک مزاج مناسب است ، ممکن است برای کودکی دیگر با خلق و خویی دیگر مفید نباشد.