واقعیت هایی در مورد کابوس ها و بررسی ابعاد مختلف کابوس

واقعیت هایی در مورد کابوس ها و بررسی ابعاد مختلف کابوس

کابوس ها دارای چه ویژگی هایی هستند و در چه شرایطی ایجاد می شوند؟ در رابطه با کابوس تحقیقات زیادی انجام شده است که نتایج جالبی را نشان می دهد، ما در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان واقعیت هایی در مورد کابوس ها و بررسی ابعاد مختلف کابوس را در اختیار شما عزیزان علاقه مند به مطالب علمی قرار دهیم، پس اگر علاقه مند هستید تا واقعیت هایی در مورد کابوس ها را بدانید تا انتهای مقاله با برنا اندیشان همراه باشید.

واقعیت هایی در مورد کابوس ها و بررسی ابعاد مختلف کابوس

چه واقعیت هایی در مورد کابوس ها وجود دارد و چه دلایلی باعث می شود تا کابوس ببینیم و چه روش هایی برای درمان آن وجود دارد. پیشنهاد می شود برای اطلاعات بیشتر به مقاله روش های جلوگیری از کابوس های شبانه مراجعه فرمایید.

15 واقعیت ترسناک درباره کابوس ها

تحقیقات در مورد کابوس ها تمرکز بر سلامت روان مبتلایان است

رویا خاطره ای از تجربیات ذهنی است که هنگام خواب با حرکت سریع چشم (REM) اتفاق می افتد. از طرف دیگر ، کابوس ها خواب های بد شکل قابل توجهی با احساسات منفی شدید هستند که در درجه اول در خواب REM در اواخر شب ظاهر می شوند.

به دلیل ذهنی بودن خواب ها ، تحقیقات روی تجربیات بسیار تجربی بوده است. بسیاری از تحقیقات در رابطه با رویا ، آن را به سلامت روان مرتبط می کند. از زمانی که فروید نوشت که “تعبیر خواب راهی برای شناختن فعالیت های ناخودآگاه ذهن است” در کتاب “تعبیر خواب” در سال 1899 ، متخصصان به رابطه آسیب شناسی روانی و رویاها علاقه مند شده اند.

این 15 واقعیت در مورد کابوس ها را در نظر بگیرید:

1. در جمعیت عمومی ، از هر 20 نفر 1 نفر هر هفته کابوس می بیند. این نسبت در بیماران روانی بسیار بیشتر است. به عنوان مثال ، سه چهارم مبتلایان به PTSD کابوس می بینند و حدود نیمی از مبتلایان به اختلال شخصیت مرزی کابوس می بینند.

2. تعداد کمی از مطالعات آینده نگر نشان می دهد که کابوس ها می توانند شروع روان پریشی ، PTSD و اختلالات خواب را پیش بینی کنند.

3. کابوس ها اغلب پس از یک واقعه آسیب زای زندگی رخ می دهد ، مانند اتفاقی که منجر به PTSD می شود. اما شروع آن می تواند پس از هر عامل تنش زای زندگی رخ دهد.

چه واقعیت هایی در مورد رویا و کابوس های شبانه وجود دارد

واقعیت هایی در مورد کابوس ها

4- مشخص شده است که افزایش سطح نگرانی، تجارب توهم آمیز و مدت زمان طولانی تر خواب به طور چشمگیری با وقوع کابوس ارتباط دارد. این اثر حتی پس از کنترل بیماری روانپزشکی، از جمله تأثیر منفی ، PTSD و عوامل استرس زای زندگی پایدار می ماند.

5- به نظر می رسد نگرانی قوی ترین پیش بینی کننده کابوس ها باشد. علاوه بر این ، افرادی که نگرانی بزرگتری دارند ، کابوس های بدتری می بینند. نگرانی می تواند یک فشار روانی بدتر باشد زیرا بدن شما را برای پریشانی ، مشغله و اختلال در بدن روبه رو می کند.

6. دلیل اینکه افرادی که بیشتر می خوابند بیشتر کابوس می بینند این است که بیشتر در خواب REM می مانند.

علاوه بر این محتوای کابوس ها را می توان به طور دقیق به یاد آورد ، برخلاف وحشت شبانه ، پاراسومنیایی است که در خواب غیر REM رخ می دهد.

8- در ICD-10 ، کابوس ها را می توان به صورت اختلال کابوس یا PTSD کد گذاری کرد.

9. افراد مبتلا به PTSD نیز شیوع بالاتری از کابوس های غیر ترومایی را تجربه می کنند. به عبارت دیگر، همه کابوس های آنها در مورد تجربه ضربه نیست. این افراد در کل کابوس های بیشتری را تجربه می کنند.

10. داروهایی مانند مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین (SSRI) می توانند باعث کابوس شوند.

11. ژنتیک ، عوامل استرس زای زندگی و سلامت روان همه می توانند در بروز کابوس ها نقش داشته باشند.

12. در بیشتر موارد ، داروهای روانگردان ، مانند بنزودیازپین ها و داروهای ضد افسردگی ، به کابوس ها کمک نمی کنند.

13. روان درمانی می تواند به کابوس ها کمک کند. به عنوان مثال می توان به حساسیت زدایی روانشناختی ، قرار گرفتن در معرض درمانی ، تمرین تصاویر و روش درمانی شفاف اشاره کرد.

14. با تمرین تصاویر ، موارد زیر اتفاق می افتد:

  • بیمار یک کابوس اخیر را بازگو می کند.
  • بیمار پایان تازه ای را تصور می کند.
  • پایان جدید هر روز بین 5 تا 10 دقیقه و به مدت دو هفته تمرین می شود.

15. افراد مبتلا به روان پریشی کابوس های عجیب و غیر سازمان یافته ای دارند.