تنهایی در زمان قرنطینه و بررسی احساس تنهایی افراد

تنهایی در زمان قرنطینه و بررسی احساس تنهایی افراد

با توجه به فراگیری بیماری کرونا باید بدانیم که سایر جنبه هایی که این بیماری برای انسان ها به وجود آورده است نیز حائز اهمیت بوده و نباید آن ها را نادیده بگیریم. یکی از این جنبه ها موضوع تنهایی است که شرایط قرنطینه آن را به وجود آورده است و این می تواند بسیار اثر گذار باشد، ما در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مطلبی با عنوان تنهایی در زمان قرنطینه و بررسی احساس تنهایی افراد را در اختیار شما علاقه مندان به مقالات روانشناسی قرار دهیم، پس اگر شما هم کنجکاو هستید تا بدانید که در زمان قرنطینه افراد چگونه زندگی می کنند تا انتهای مقاله تنهایی در زمان قرنطینه با گروه علمی برنا اندیشان همراه باشید.

تنهایی در زمان قرنطینه و بررسی احساس تنهایی افراد

در مقاله تنهایی در زمان قرنطینه و بررسی احساس تنهایی افراد مطالعه خواهید کرد که انسان ها در این دوره چه شرایطی دارند و گروه های مختلف نسبت به آن چه رفتارهایی از خود نشان می دهند.

تنهایی در زمان قرنطینه

برخی از افراد ممکن است هنگام قرنطینه، احساس تنهایی کنند

همانطور که ویروس کرونا به هر گوشه جهان سفر می کند و میلیون ها نفر از ما را مجبور به ماندن در خانه می کند، محققان در تلاشند مطالعاتی را برای ارزیابی تأثیرات روانشناختی این لحظه تاریخی به موقع آغاز کنند. در حالی که دیدن نتایج منتشر شده از این مطالعات هنوز خیلی زود است، اگر از شما بخواهم حدس بزنید که چگونه مردم در زمان قرنطینه چه کار می کنند، شاید شما بگویید که اصلاً خوب نیست.

تا حدی حرفتان درست خواهد بود، براساس نتیجه گیری که در گزارش اخیر منتشر شده است و حدس می زند که مردم در حین قرنطینه، چقدر خوشحال (یا ناراضی) هستند.

این گزارش داده های حاصل از نظرسنجی استفاده از زمان آمریکا 2012-2013 (ATUS) را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد، که از آمریکایی های شرکت کننده خواسته است تا دفترچه خاطرات را در جایی که به طور دقیق نحوه گذران وقت خود و با چه کسی را صرف کرده اند، یادداشت کنند. شرکت کنندگان همچنین پرسشنامه های خوشبختی و بهزیستی را تکمیل کردند. این گزارش به طور خاص بر داده های “با چه کسی در قرنطینه وقت می گذرانند” برای شبیه سازی تأثیرات قرنطینه بر روی یک آمریکایی متوسط ​​متمرکز بر دو گروه بود.

گروه 1: زوج متاهل

اگر متاهل هستید و اکنون در خانه کار می کنید، یا اصلاً کار نمی کنید ، احتمالاً زمان بسیار بیشتری را با همسرتان سپری می کنید. طبق ATUS، میزان خوشبختی افراد وقتی بیشتر وقتشان را با همسر خود می گذرانند به طور قابل توجهی افزایش می یابد (البته این یک یافته آماری است که باعث تعمیم همه افراد متاهل می شود اما مطمئناً در مورد هر زوج متاهلی کاربرد ندارد). بنابراین گزارش، نتیجه گیری می شود، افراد متاهل در حین قرنطینه با توجه به اینکه ناگهان وقت بیشتری برای کنار هم گذاشتن در خانه دارند، احتمالاً احساس خوشبختی بیش از حد معمول دارند.

اکنون ممکن است فکر کنید، بله، اما چه زمانی می تواند این خوشبختی طول بکشد که شما در ۳۰ روز قرنطینه با یکی دیگر از افراد مهم زندگی خود باشید؟

این مطالعه با مدلسازی یک اثر درجه دوم (که تصدیق می کند همه تأثیرات خطی نیست، یعنی برای بی نهایت در یک جهت حرکت می کنند) این را در نظر گرفت، و آنها دریافتند که اگرچه سطح خوشبختی با گذشت زمان کمی کاهش می یابد، اما فقط برای 6 درصد از افراد آیا تأثیر منفی می شود؟ به طور کلی، این خبر خوبی برای شما متاهلان است، اما در مورد مجردانی که به تنهایی زندگی می کنند، چه می کنید؟

گروه 2: مجرد ها

از طرف دیگر، اگر مجرد هستید، اما اکنون در خانه کار می کنید یا اصلاً کار نمی کنید، احتمالاً بیشتر وقت خود را تنها می گذرانید. داده های ATUS نشان داد که برای مجردها، اوقات تنها بودن در مقایسه با اوقات با دوستان بودن تأثیر منفی بر میزان شادی آنها دارد. به عنوان مثال، میانگین زمانی که مجردها با دوستانشان روزانه 63 دقیقه می گذرانند، و اگر اکنون همه این دقایق به تنها ماندن منتقل شده باشد، در این تحقیق نتیجه گرفته می شود که افراد مجرد در حین قرنطینه خیلی کمتر از گذشته شاد هستند. این یافته منطقی است، خصوصاً با توجه به اینکه می دانیم خلوت عمدتاً وقتی افراد تصمیم می گیرند که تنها باشند به جای احساس مجبور بودن، یک تجربه مثبت است.

چه چیزی گم شده است؟

این مطالعه محدودیت های مختلفی دارد که محققان خود آن را پذیرفته اند. اجرای یک شبیه سازی ذاتاً حدس و گمان است و داده های ارائه شده در اینجا فرضیات زیادی دارند. چند مثال: افراد مجرد ممکن است هم اتاقی داشته باشند و بنابراین تنها زندگی نمی کنند، تعداد زیادی زوج با هم زندگی می کنند که ازدواج نکرده اند و بسیاری از خانواده ها چند نسلی هستند. این مطالعه گزارشی از این شرایط زندگی با ظرافت بیشتر ندارد. اما دو عامل دیگر وجود دارد که فکر می کنم باید مورد توجه قرار گیرد تا درک بیشتری از تأثیر قرنطینه بر خوشبختی بیشتر شود.

افراد در زمان قرنطینه چه احساسی دارند

تنهایی در زمان قرنطینه

جالب است بدانید که این گزارش شامل هیچ شبیه سازی ای نیست که زمان صرف شده با فرزندان را در نظر بگیرد.

اما واقعیت برای بسیاری از بزرگسالان آمریکایی این است که آنها اکنون تقریباً هر دقیقه بیداری را با بچه های خود در میان می گذارند، خواه مراقبت از کودکان نوپا که دیگر در مهد کودک نیستند، یا کمک به دانش آموزان کلاس ششم در انجام تکالیف آموزش از راه دور، یا آشپزی برای دانشجویان دانشگاه خود که یک بار دیگر در خانه اقامت گزیده اند. بزرگسالان ممکن است هنگام تلاش برای کار در خانه، این زمان طولانی تربیت را با تماس های کنفرانسی بزرگنمایی بزرگ کنند. ما فقط می توانیم در سطح شادی آنها حدس بزنیم.

گرسنه به تنهایی

به دلیل وجود پناهگاه در سفارشات، ما در ازای آزادی نوع دیگری از آزادی: امکان فرار از ویروس کرونا (یا حداقل اجازه دادن به شخص دیگری) مقدار قابل توجهی آزادی – برای معاشرت، کار، مسافرت و با هم بودن – تجارت کرده ایم. (از طریق ویروس منتقل نشده به آنها). اما در از دست دادن این آزادی های اجتماعی، ممکن است ضرر دیگری را نادیده بگیریم: این که با عقب نشینی از حوزه عمومی در خانه های خصوصی خود – خواه پر از کودک یا سایر افراد مهم زندگی شما – با نتیجه غیر منتظره کمبود وقت تنها روبرو می شویم.

بله درست است، برخی از ما در خانه گیر کرده ایم و در حسرت تنهایی هستیم.

خلوتی که آزادانه انتخاب می شود فواید بسیاری دارد و بسیاری از ما در حال حاضر از دست دادن آنها را احساس می کنیم: سکوت لازم برای تمرکز و تولید مفید، فضای تحریک و تحریک بیش از حد، برای کنار کشیدن و تنظیم خلق و خوی ما، زمان برای درون نگری و تأمل آزادی در خلاقیت و یا صرفاً در انجام فعالیت های انفرادی و بدون وقفه (برای مروری بر فواید تنهایی ، نگاه کنید به Goossens، 2014 و Larson، 1990).

بسیاری از مردم تجربه مثبت خود را از خلوت بودن در طبیعت، دویدن در مسیر جنگل یا تماشای ابر در پارک شهر دارند، اما بسیاری از این فضاهای بیرونی هم اکنون به روی مردم بسته شده است و یا افرادی که مایل به بیرون رفتن از خانه های خود هستند، نمی توانند این کار را انجام دهند. اثرات تجمعی چنین محرومیت های خلوتی توسط محققان به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته است، اما ممکن است تصور کنیم که، همانطور که انزوای اجتماعی منجر به پریشانی موجود اجتماعی اجتماعی انسان می شود، همچنین کمبود وقت با کیفیت صرف شده توسط خود می تواند برای سلامت روان ما مضر باشد.

من نمی خواهم این واقعیت را نادیده بگیرم که پناهگاه در محل سفارشات برای هزاران نفر، به ویژه کسانی که تنها زندگی می کنند – اعم از پیر و جوان – یک تجربه بسیار تنها را در پی داشته است، که با توجه به تحقیقات منفی ، پیامدهای تنهایی مزمن نگران کننده است.

اما هنگامی که قرنطینه تمام می شود و ما با کمال سپاس از خانه های خود خارج می شویم تا در اجتماعات اجتماعی که مدتهاست مورد غفلت واقع شده اند سر بزنیم، در مقابل برخی از ما نیز ممکن است تنهایی نفس راحتی بکشیم و در مدتی که مدتها انتظار آن را کشیده ایم لذت ببریم و قرنطینه و تنهایی را بیشتر ترجیح بدیم.