احساس تنهایی در ازدواج بین زن و شوهرها و بررسی دلایل آن

احساس تنهایی در ازدواج بین زن و شوهرها و بررسی دلایل آن

شاید مشاهده کرده باشید که افرادی هستند که با وجود ازدواج هنوز احساس تنهایی می کنند، یعنی با اینکه با همسرشان زندگی می کنند ولی در واقع از او جدا هستند و حس تنهایی گریبان گیر آن هاست. در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مطلبی با عنوان احساس تنهایی در ازدواج بین زن و شوهرها و بررسی دلایل آن را در اختیار شما علاقه مندان به مقالات روانشناسی خانواده و ازدواج قرار دهیم، پس تا انتهای مقاله احساس تنهایی در ازدواج با برنا اندیشان همرااه باشید.

احساس تنهایی در ازدواج بین زن و شوهرها و بررسی دلایل آن

در مقاله احساس تنهایی در ازدواج بین زن و شوهرها و بررسی دلایل آن به صورت کامل به این موضوع خواهیم پرداخت که چرا برخی افراد پس از ازدواج حس تنهایی دارند.

آیا شما ازدواج کرده اید اما تنها هستید؟

چگونه همسران در ازدواج در طول سال ها با هم هستند ولی از هم از جدا هستند

ما انسانها یک گونه ی کاملاً اجتماعی هستیم و برای شکوفایی زندگی نیاز به روابط عاطفی عمیق با دیگران داریم. در بزرگسالی، بیشتر ما برای تأمین عمده نیازهای معاشرت و صمیمیت به همسران خود متوسل می شویم. در حالی که ما امیدواریم همسر ما بهترین دوست ما باشد – حتی همسر ما مثل روح ما  می باشد – اغلب زن و شوهرها از هم دور می شوند و تنهایی بزرگی را در ازدواج تجربه می کنند. در حقیقت، تحقیقات قبلی نشان می دهد که حدود یک سوم از افراد متأهل مسن گزارش می دهند که اغلب احساس تنهایی می کنند.

تا به حال، روانشناسان عمدتاً بر توجیهات درون ازدواج برای توضیح تنهایی در میان زوج های متاهل مسن تمرکز کرده اند. از این منظر، دو توضیح ممکن ارائه شده است. اول، این می تواند باشد که شرایط مشترک ازدواج منجر به تنهایی شود. به عنوان مثال، ممکن است دوستان و اعضای خانواده از پیش زوجین بروند و یا بمیرند، و این روابط زوج مسن را از ارتباطات قبلی خود محروم کنند. دوم، ممکن است این باشد که افراد تنها تمایل دارند با افراد تنهای دیگری ازدواج کنند و این منجر به الگوی انزوای اجتماعی مادام العمر برای زوجین می شود.

در مقاله اخیر، اشلی ارمر، روانشناس دانشگاه ایالتی مونتکلر و همکارانش فراتر از روابط همسر با شبکه اجتماعی بزرگتر خانواده و دوستان نگاه می کنند تا ببینند که چگونه اینها بر درک تنهایی در ازدواج تأثیر می گذارد. آنها همچنین بررسی کردند که چگونه تنهایی در زوج های متاهل با گذشت زمان تغییر می کند.

برای این مطالعه، محققان از حدود 1400 زوج متاهل 50 تا 70 ساله که در کل مدت هشت سال تحقیق ازدواج کرده بودند، نمونه برداری کردند. نمونه از نظر نژاد و قومیت نماینده جمعیت ملی بود. هر دو شریک در سه بار به یک نظرسنجی گسترده پاسخ دادند، یک بار در سال 2006، یک بار دیگر در سال 2010 و آخرین بار در سال 2014.

این بررسی سوالاتی را برای سنجش تعدادی از متغیرهای مورد علاقه محققان مطرح کرده است. اولین مجموعه سوالات، اطلاعات اساسی جمعیتی مانند سن، نژاد، قومیت و درآمد را جمع آوری کرد. آنها همچنین گزارش کردند که چگونه احساس تنهایی می کنند.

مجموعه دوم سوالات کیفیت روابط اجتماعی آنها را ارزیابی کرد، به ویژه به دنبال حمایت و فشار در روابط دوستی ، خانواده و ازدواج بود. سوالاتی مانند “اگر مشکل جدی دارید چقدر می توانید به آنها اعتماد کنید؟” پشتیبانی و حمایت را اندازه گیری می کرد، در حالی که سوالاتی از قبیل “هرچند وقت یکبار بیش از حد از شما درخواست می کنند؟” فشار ارزیابی شده از پاسخ دهندگان همچنین پرسیده شد که چقدر با همسرشان نزدیک هستند.

مجموعه سوم سوالات، کمیت روابط اجتماعی را اندازه گیری کرد. به عنوان مثال، از پاسخ دهندگان خواسته شد تا تعداد افراد موجود در شبکه اجتماعی نزدیک خود را تخمین بزنند. آنها همچنین نشان دادند که چند بار با اعضای خانواده و دوستانشان ملاقات می کنند.

تجزیه و تحلیل این مجموعه داده بزرگ پیچیده بود، اما چند روند جالب را نشان داد. اولاً، داده ها نشان می دهد که هنگام کاهش تنهایی کیفیت بسیار مهمتر از کمیت است. این یافته با یافته های کلی در این زمینه سازگار است که برای خوشبخت بودن فقط به چند رابطه معنی دار در زندگی نیاز دارید.

روند دوم در این داده ها، با این عقیده عمومی که زوج های مسن با هم تنها یا شاد می شوند، در تضاد است. در حقیقت، ارمر و همکارانش دریافتند که میزان تنهایی زن و شوهرها ارتباط زیادی با هم ندارند. یعنی آنها شواهد کمی یافتند که نشان می دهد افراد تنها با افراد تنها ازدواج می کنند. آنها همچنین شواهد محکمی پیدا نکردند که نشان دهد احساس تنهایی زوجین با گذشت زمان بیشتر می شود.

علاوه بر این، آنها دریافتند که رابطه دوستانه در کاهش تنهایی از روابط خانوادگی مهمتر است. از این گذشته، روابط خانوادگی اجباری است، بنابراین ما مجبوریم با آنها کنار بیاییم حتی وقتی روابط منفی زیادی وجود دارد. در مقابل، دوستی ها می توانند قطع شوند، در صورتی که اثبات شود بیشتر از یک بار هستند.

محققان همچنین دریافتند که میزان تنهایی با گذشت زمان برای بسیاری از پاسخ دهندگان تغییر می کند. با این حال، دلایل این تغییرات برای زن و شوهرها متفاوت بود. از این نظر، سه یافته به خصوص جالب توجه بود.

اول، میزان تنهایی همسر در اولین اندازه گیری، تنهایی را برای خود و همسرش در دو اندازه گیری دوم پیش بینی کرد. با این حال، سطح اولیه تنهایی شوهر هیچ نشانه ای از احساس هر یک از آنها نبود. این یافته با مشاهدات کلی مطابقت دارد که این همسر است که لحن عاطفی ازدواج را تعیین می کند.

چرا برخی زوجین در زندگی احساس تنهایی می کنند

احساس تنهایی در ازدواج

به عبارت دیگر، شوهر برای ایجاد و حفظ روابط اجتماعی بیرونی ازدواج به رفتار و حمایت زن بستگی دارد. اگر او دوستان زیادی داشته باشد، احتمالاً با شوهرشان دوست خواهد بود. اما اگر او از نظر اجتماعی منزوی باشد، او نیز خواهد بود.

دوم، تنهایی شوهر در ازدواج بعدی با توجه به سطح فشارهای زناشویی وی پیش بینی شده است. در حالی که احساس تعامل مثبت و منفی با همسرش بیشتر از منفی بود، احساس تنهایی کمتری هم داشت، احتمالاً به این دلیل که می توانست به شبکه ارتباط اجتماعی خود به او وابسته باشد. اما وقتی فشارهای زناشویی زیاد بود، دیگر چنین نبود و بنابراین تنهایی او بیشتر می شد.

سوم اینکه، تنهایی همسر در ازدواج بعدی به دلیل تعداد دوستانی که داشت پیش بینی می شد، نه با کیفیت ازدواج. این نشان می دهد که زنان در ازدواج های پر فشار، اگر شبکه قوی دوستان دلسوز داشته باشند، هنوز می توانند خوشبختی کلی زندگی را پیدا کنند. با این حال، به نظر نمی رسد این در مورد مردانی باشد که بیشتر از همسرانشان برای تأمین نیازهای معاشرت و صمیمیت بیشتر به همسرانشان وابسته هستند.

این یافته ها پیشنهادهایی را برای چگونگی کار مشاوران ازدواج با زوج هایی که سطح بالایی از تنهایی را گزارش می دهند، ارائه می دهد. اما آنها همچنین مواردی را پیشنهاد می دهند که زن و شوهر می توانند برای کاهش تنهایی و به طور کلی بهبود کیفیت ازدواج بر روی خودشان  کار کنند.

به عنوان مثال، همسران باید در نظر داشته باشند که شوهرشان برای ساخت و نگهداری شبکه اجتماعی که هر دو مشترک دارند، به آنها بسیار اعتماد می کند. و به نوبه خود، شوهرها می توانند با تسلیم بیشتر در برابر درخواست های همسران، فشار ازدواج را کاهش دهند، با این درک که از خوشبخت نگه داشتن همسر خود سود می برند. به طور خلاصه، تمرکز بر جنبه های مثبت رابطه بهترین راه جلوگیری از تنها ماندن در کنار هم در سنین پیری است.