آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی و نحوه تشخیص آنها

آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی و نحوه تشخیص آنها

شاید برای شما پیش آمده باشد که بخواهید بدانید چگونه اختلالات روانی تشخیص داده می شود و افراد مختلف بر چه اساسی در گروه های مختلف اختلالات طبقه بندی می شوند، برای این که به صورت جامع در رابطه با اختلالات روانی و تعریف جامع از آن آشنا شوید، ما در این بخش از پایگاه علمی برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی و نحوه تشخیص آنها را در اختیار شما علاقه مندان به علم روانشناسی قرار دهیم، پس تا انتهای مقاله با گروه برنا اندیشان همراه باشید تا با نتیجه علمی اختلالات روانشناختی آشنا شوید.

آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی و نحوه تشخیص آنها

آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی کمک می کند تا علایم و نشانه های هریک از آن ها را شناخته و در تشخیص بهتر عمل کنیم همچنین باعث می شود تا نسبت به هر جامعه روند تشخیص متفاوت باشد.

دقیقاً اختلال روانی چیست؟ چگونه اختلال روانشناختی تشخیص داده می شود؟ تعریف دقیقاً آنچه که یک اختلال روانی را تشکیل می دهد می تواند مشکل باشد و تعاریف با گذشت زمان تغییر کرده اند.

اولین مشکل این است که یک متخصص بهداشت روان ابتدا باید دقیقاً تصمیم بگیرد که چگونه “اختلال” را تعریف کند. چگونه تشخیص می دهید که از نظر روانشناسی چیزی در مورد شخص اشتباه است یا ناسالم؟ چگونه تصمیم می گیرید که طبیعی و غیر طبیعی چیست؟

اگر بخواهید بی نظمی را چیزی خارج از هنجار آماری تعریف کنید ، بنابراین افرادی که در یک منطقه خاص دارای استعداد فوق العاده یا با استعداد هستند ، غیرعادی تلقی می شوند. بنابراین روانشناسان به جای تمرکز بر کارهایی که از نظر آماری خارج از حد معمول در نظر گرفته می شوند ، تمرکز خود را بر روی نتایج این رفتارها نشان می دهند.

رفتارهایی که ناسازگار تلقی می شوند و باعث پریشانی قابل توجه شخصی می شوند و عملکرد روزانه را قطع می کنند ، به احتمال زیاد به عنوان اختلالات برچسب گذاری می شوند.

امروزه بسیاری از متخصصان بهداشت روان متفق القول هستند که اختلالات روانشناختی با پریشانی شخصی و اختلال در زمینه های مختلف زندگی مشخص می شود.

درباره چگونگی تعریف و طبقه بندی پزشکان از اختلالات روانشناختی بیشتر بدانید و بفهمید سالانه چه تعداد از افراد تحت تأثیر این اختلالات قرار می گیرند.

اختلالات روانشناختی چگونه تشخیص داده می شود

آشنایی با انواع اختلالات روانشناختی

اختلال روانشناختی چیست؟

اختلال روانشناختی تعریفی است که اغلب به جای واژه های اختلال روانی ، اختلال روانپزشکی یا بیماری روانی به کار می رود. اصطلاح “رسمی” اختلال روانی است ، که در آخرین نسخه از کتابچه تشخیصی انجمن روانپزشکان آمریکا ، DSM-5 تعریف شده است. این یک اختلال روانی را تعریف می کند:

“… یک سندرم که با اختلال بالینی قابل توجهی در شناخت ، تنظیم احساسات یا رفتار یک فرد مشخص می شود و نشان دهنده یک اختلال در روند روانی ، بیولوژیکی یا رشد اساسی عملکرد ذهنی است. اختلالات روانی معمولاً با ناراحتی قابل توجهی در اجتماع همراه است همچنین شغل یا سایر فعالیتهای مهم را نیز دربر میگیرد “.

DSM-5 همچنین خاطرنشان می کند که پاسخهای مورد انتظار به یک عامل استرس زای مشترک مانند مرگ یکی از عزیزان ، اختلالات روانی محسوب نمی شوند. کتابچه راهنمای تشخیص همچنین نشان می دهد رفتارهایی که غالباً با هنجارهای اجتماعی مغایرت دارند ، بی نظمی محسوب نمی شوند ، مگر اینکه این اقدامات نتیجه برخی اختلالات باشد.

چگونه اختلالات روانشناختی تشخیص داده می شود؟

طبقه بندی و تشخیص یکی از نگرانی های مهم هم برای ارائه دهندگان بهداشت روان و هم برای مشتریان بهداشت روان است. در حالی که هیچ تعریف واحدی و قطعی از اختلالات روانی وجود ندارد ، برخی از معیارهای مختلف طبقه بندی و تشخیصی ظاهر شده است.

پزشکان با استفاده از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ، که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شده است ، تعیین می کنند که آیا مجموعه ای از علائم یا رفتارها با معیارهای تشخیص به عنوان یک اختلال روانی مطابقت دارد یا خیر. همچنین از طبقه بندی بین المللی بیماریها که توسط سازمان بهداشت جهانی منتشر شده است ، اغلب استفاده می شود. هدف از تشخیص در این مورد در نظر گرفته شده است.

در حالی که برخی از افراد ممکن است از ترس ننگ اجتماعی از جستجوی تشخیص جلوگیری کنند ، اما تشخیص یک قسمت اساسی در یافتن یک برنامه درمانی موثر است. تشخیص به معنای استفاده از برچسب برای یک مشکل نیست. این در مورد کشف راه حل ها ، روش های درمانی و اطلاعات مربوط به مشکل است.

شیوع اختلال روانشناختی

تحقیقات نسبتاً اخیر نشان داده است که اختلالات روانشناختی بسیار گسترده تر از آن است که در گذشته تصور می شد. براساس موسسه ملی بهداشت روان (NIMH) ، تقریباً 26٪ از بزرگسالان آمریکایی بالای 18 سال از یک اختلال روانی قابل تشخیص در یک سال رنج می برند.

نظرسنجی ملی همراهی (NCS) در سال 1994 نشان داد که 30٪ از پاسخ دهندگان علائم حداقل یک اختلال روانی را در سال گذشته تجربه کرده اند. این بررسی همچنین نشان داد که تقریبا نیمی از بزرگسالان نوعی اختلال روانی را در برخی موارد تجربه می کنند.

موسسه ملی بهداشت روان (NIMH) تخمین می زند که تقریباً 9.8 میلیون بزرگسال در ایالات متحده درگیر یک بیماری روانی جدی در سال 2014 بوده اند.

NIMH بیماری روانی جدی را به عنوان اختلال روانی ، رفتاری یا عاطفی قابل تشخیص در یک سال گذشته تعریف می کند که مطابق با معیارهای تشخیصی مشخص شده توسط DSM-IV است. این اختلالات همچنین باید منجر به اختلال جدی در عملکرد شود که یک یا چند فعالیت عمده زندگی را محدود یا تداخل می کند.

یک مطالعه در سال 2005 تحقیق ملی همراهی را تکرار کرد و دریافت که میزان شیوع 12 ماهه در میان بزرگسالان ایالات متحده تقریبا 26٪ است. اختلالات اضطرابی نشان دهنده شایعترین اختلالات روانشناختی (18.1٪) ، با اختلالات خلقی (9.5٪) ، کنترل تکانه (۸.۹٪) و اختلالات مربوط به مواد (3.8٪) را دارا می باشد.

انواع مختلف اختلالات روانی

DSM-5 اختلالات روانشناختی متعددی را توصیف می کند، و همچنین اختلالات مربوط به زیرگروه های اختلالات مشابه یا مرتبط را شامل می شود. برخی از دسته های تشخیصی برجسته شامل اختلالات تغذیه و غذا خوردن ، اختلالات خلقی ، علائم بدنی و اختلالات مربوط به آن ، اختلالات خواب-بیداری ، اختلالات اضطرابی و اختلالات شخصیتی هستند.