نظم دهی به رفتار کودک و شناخت تفاوت بین احساس و رفتار

نظم دهی به رفتار کودک و شناخت تفاوت بین احساس و رفتار

برخورد مناسب نسبت به احساسات کودک در فرزند پروری بسیار مهم است و والدین باید چنین مهارت هایی را به کودک آموزش دهند. به طوریکه کودک بتواند بین احساس و رفتار تفاوت قائل شود و در برخورد با رخدادهای مختلف رفتار سالمی داشته باشد. ما در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان نظم دهی به رفتار کودک و شناخت تفاوت بین احساس و رفتار را در اختیار شما علاقه مندان به روانشناسی کودک قرار دهیم، پس اگر به این نوع مطالب علاقه مند هستید تا انتهای مقاله نظم دهی به رفتار کودک با برنا اندیشان همراه باشید.

نظم دهی به رفتار کودک و شناخت تفاوت بین احساس و رفتار

در مقاله نظم دهی به رفتار کودک به شما آموزش می دهیم تا بتوانید به فرزندتان بیاموزید که بتواند بین احساس و رفتارش تمایز قائل شود و همچنین احساساتش را به صورت سالم ابراز کند.

رفتار کودک خود را نظم دهید، نه احساسات او را

بچه ها ذاتاً می توانند بیش از حد چشمگیر باشند. از نظر بزرگسالان، احساسات آنها غیر منطقی و کاملاً متناسب با شرایط به نظر می رسد. اما مشکلی نیست به آنها اجازه داده می شود هر آنچه را که می خواهند احساس کنند حتی اگر شما همان احساسی را نداشته باشید که احساس می کنید. البته این بدان معنا نیست که آنها می توانند هر طور که می خواهند رفتار کنند. حتماً پکیج آموزش مهارت های فرزندپروری را مشاهده فرمایید.

فرزند خود را به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین، صدمه زدن به دیگران یا رفتارهای نامناسب اجتماعی اصلاح کنید. در همان زمان، به آنها بگویید که احساس عصبانیت ، غم ، ترس ، هیجان یا هر احساس دیگری که تجربه می کنند اشکالی ندارد.

از به حداقل رساندن احساسات خودداری کنید

کودکانی که معتقدند ، “من نباید ناراحت باشم” ، تمام تلاش خود را می کنند تا از غم و اندوه جلوگیری کنند. اما این سالم نیست. غم و اندوه فرآیند بهبودی است و نباید از آن اجتناب کرد. به همین ترتیب، بچه هایی که فکر می کنند “دیوانه بودن خوب نیست”، ممکن است لبخند بزنند و از حرف زدن خودداری کنند.

در واقع، عصبانیت بد نیست. این چگونگی انتخاب بچه ها برای مقابله با خشم خود است که می تواند منجر به انتخاب های سالم یا ناسالم شود. هدف شما نباید تغییر احساسات فرزندتان باشد.

 از گفتن جملاتی که در زیر آمده خودداری کنید :

  • “خیلی بیش از حد چشمگیر بودن را ترک کنید.”
  • “از چیزی خیلی کوچک خیلی عصبانی نشوید.”
  • “اگه گریه نکنی برات چیزی میخرم.”
  • “این رفتار خیلی زشت است.”
  • “چنین نوزادی نباش.”
  • “دیگر نگران چیزی احمقانه نباشید.”

احساسات را از رفتار جدا کنید

بین آنچه کودک شما انجام می دهد و احساس او تفاوت قائل شوید. خشم یک احساس است و ضربه زدن یک رفتار است. غم یک احساس است و فریاد زدن یک رفتار است.

به جای اینکه کودک خود را مجبور کنید برخی چیزها را احساس نکند، به او بیاموزید که چگونه با احساسات ناراحت کننده کنار بیاید.

به عنوان مثال ، به طور فعالانه روش های کنترل خشم را آموزش دهید. به کودک خود نشان دهید احساس عصبانیت امری طبیعی است ، اما انجام رفتار عصبانیت سالم نیست. سپس ، به آنها بفهمانید که برای احساسات خود عواقبی نخواهند داشت ، اما اگر احساسات خود را با رفتار نامناسب ابراز کنند، دچار این مشکل خواهند شد.

درک احساسات آنها و پاسخگویی مناسب ، قسمت مهمی از رشد شناختی کودک شماست. در حقیقت هنگامی که بچه ها احساسات خود را به خوبی درک می کنند ، تحقیقات نشان داده است که آنها در مدرسه بهتر عمل می کنند و تعاملات مثبت بیشتری با همسالان و معلمان خود دارند

نحوه کنترل ناراحتی را نشان دهید

بعضی اوقات والدین تصور می کنند که تربیت کودک قوی از نظر ذهنی، تربیت کودک غیر احساسی است. اما این درست نیست بچه های سالم احساسات خود را تشخیص می دهند و سپس روش های سالم برای کنار آمدن با این احساسات را انتخاب می کنند.

یک مطالعه در مورد کودکان پیش دبستانی نشان داد که صحبت منظم در مورد احساسات و برچسب زدن به آنها توانایی کودک را در درک اصطلاحات مرتبط با احساسات بهبود می بخشد. بعلاوه، با صحبت در مورد احساسات ، حتی در سنین جوانی، می توانید درک احساسات کودک خود را بهبود ببخشید.

به کودک خود بیاموزید که می تواند احساسات ناراحت کننده مانند اضطراب را کنترل کند. هنگامی که آنها می ترسند کلمه زنبور عسل را هجی کنند ، اگر مهارت هایی برای مقابله با ترس خود به آنها داده باشید ، مایل به امتحان کردن خواهند بود. اگر این پیام را ارسال کنید که اضطراب بد است آنها ممکن است از انجام کارهایی که باعث اضطراب آنها می شود خودداری کنند.

به همین ترتیب، به فرزند خود نشان دهید که احساسات ناخوشایند بخشی از زندگی است. و گاهی اوقات چنین احساس هایی برایمان پیش می آید.

به عنوان مثال، در مورد چگونگی رفتار با دیگران با مهربانی صحبت کنید، حتی در روزهایی که احساس بدخلقی می کنید. به کودک خود نشان دهید در روزهایی که احساس غم می کنید، هنوز به کار خود ادامه می دهید. توضیح دهید که بعضی اوقات مجبورید کارها را انجام دهید، حتی وقتی که دوست ندارید.

به کودکان آموزش مدیریت احساسات را بدهید

وقتی به کودک خود می آموزید که احساسات او خوب است و او می تواند از نظر اجتماعی روشهای مناسبی برای مقابله با این احساسات پیدا کند، احتمالاً شاهد پیشرفت زیادی در رفتار او خواهید بود. برای کمک به کودک در کنترل احساسات و کنترل رفتار خود این مراحل را دنبال کنید.

برای احساسات بچه خود اسم بگذارید : به کودک خود بیاموزید که احساسات خود را نامگذاری کند تا بتواند درک بهتری از احساسات خود را شروع کند. چیزی مانند این بگویید: “به نظر می رسد شما واقعاً ناامید هستید که امروز قرار نیست به پارک برویم.”

چگونه به کودکان شناخت و درک احساسات را آموزش دهیم

نظم دهی به رفتار کودک

مهارت های مقابله سالم را بیاموزید : به طور پیشگیرانه به فرزند خود بیاموزید که چگونه به شیوه ای مثبت با ناراحتی کنار بیاید. به آنها نشان دهید که وقتی ناراحت هستند می توانند یک نقاشی بکشند یا وقتی عصبانی هستند می توانند بیرون بازی کنند.

به کودک خود نشان دهید که تا حدودی کنترل دارد : اگر آنها روحیه بدی دارند، در مورد چگونگی رفتارهای خاص مانند غر زدن در اتاق آنها صحبت کنید که باعث می شود آنها در یک روحیه بد گیر کنند. توضیح دهید که چگونه گزینه های دیگر مانند انجام یک بازی سرگرم کننده می تواند به آن ها روحیه دهد.

کودک خود را برای رفتارهای نامناسب نظم دهید : اگر کودک شما هنگام عصبانیت اسباب بازی خواهر و برادر خود را می شکند ، به او بگویید که آسیب زدن به وسایل عواقبی به دنبال دارد. توضیح دهید که آنها به دلیل احساساتشان مجازات نخواهند شد ، اما به دلیل شکستن قوانین عواقبی برای آنها به دنبال خواهد داشت.

از بهانه گرفتن احساسات خودداری کنید : اگر کودک شما گفت که به دلیل ناراحتی نمی تواند تکالیف خود را انجام دهد ، اجازه ندهید از انجام کار خارج شود. به جز موارد نادر ، آنها را بخاطر رفتارهایشان مسئول بدانید. موارد خاص می تواند شامل مواردی از قبیل رخ دادن اتفاق در خانواده یا وضعیت اضطراری دیگر خانواده باشد.

سخن پایانی

با بزرگ شدن، کودک کنترل بهتری بر احساسات خود پیدا می کنند. اما این بدان معنا نیست که آنها در تمام دوران دبیرستان و سالهای نوجوانی خود مبارزه نخواهند کرد، کودکی می تواند یک بخش عاطفی باشد.

به دنبال لحظات قابل آموزش برای مربیگری فرزند خود باشید و آماده کار برای مدیریت بهتر احساسات خود باشید. کودک شما با نحوه پاسخگویی به موانع ، افراد دشوار و عقب نشینی ها ، چیزهای زیادی درباره احساسات می آموزد.