اعتیاد به تلویزیون و آشنایی با علائم و خطرات وابستگی به آن

اعتیاد به تلویزیون و آشنایی با علائم و خطرات وابستگی به آن

آیا تا به حال به اعتیاد آور بودن تلویزیون و سایر وسایل الکترونیکی فکر کرده اید؟ به نظر شما این ابزارها باعث می شوند که ما به آن ها وابسته شویم و بر روی سبک زندگی مان اثر می گذارد؟ این موضوع بسیار مهم است به همین دلیل در این بخش از پایگاه دانش برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان اعتیاد به تلویزیون و آشنایی با علائم و خطرات وابستگی به آن را در اختیار شما علاقه مندان به مجموعه مقالات علمی قرار دهیم، پس اگر تمایل دارید تا از آخرین نتایج علمی در این زمینه آشنا شوید تا انتهای مقاله اعتیاد به تلویزیون با گروه تخصصی برنا اندیشان همراه باشید.

اعتیاد به تلویزیون و آشنایی با علائم و خطرات وابستگی به آن

موضوع اعتیاد به تلویزیون بسیار با اهمیت بوده و باید به آن توجه نمود و در خصوص آن برنامه ریزی صحیحی داشته باشیم تا خطرات احتمالی آن بر سبک زندگی مان تاثیرات مخربی نگذارد.

علائم و خطرات اعتیاد به تلویزیون

آیا اعتیاد به تلویزیون یا صفحه نمایش واقعی است؟ این یک سوال پیچیده و بحث برانگیز است اگر بخواهیم طبق اختلالات مندرج در آخرین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی ویرایش پنجم (DSM-5) نظر بدهیم، جواب منفی است با این حال محققان بی شماری (و افراد عادی) استفاده بیش از حد از زمان استفاده از تلویزیون را به عنوان یک بحران پیش رو مشاهده می کنند.

در حالی که دانشمندان و روانشناسان دقیقاً با آنچه که واجد شرایط اعتیاد یا اختلال است درگیر می شوند اما دیدن استفاده بیش از حد از تلویزیون و صفحه نمایش برای اکثر ما (متخصصان، پزشکان، والدین و معلمان) کاملاً واضح است. بنابراین حتی اگر اعتیاد به تلویزیون هنوز در این لیست قرار نگرفته است اما هنوز هم دلایل زیادی وجود دارد که می توانید در جهت برقراری ارتباط سالم با صفحه نمایش خود تلاش کنید.

تاریخچه

ایده اعتیاد به تلویزیون چیز جدیدی نیست و قبل از گسترش رسانه ها در چند سال اخیر مطرح شده است نگرانی در مورد تلویزیون بیش از حد از دهه 1970 مفهوم سازی شده و مورد بحث قرار گرفته است درست قبل از برخی از اعتیاد های رفتاری که از آن زمان از نظر تحقیقات علمی و مقبولیت گسترده مانند اعتیاد به اینترنت بر آن غلبه کرده اند با رواج بیشتر تماشای تلویزیون به ویژه در میان کودکان مفهوم اعتیاد به تلویزیون توسط والدین، مربیان و روزنامه نگاران نسبتاً خوب پذیرفته شد.برای مطالعه بیشتر به مقاله تاثیرات اینترنت مراجعه نمایید.

بسیاری از تحقیقات در مورد زمان مراقبت از بیماری به تأثیر آن بر کودکان اختصاص یافته است اما همانطور که همه ما آگاه هستیم بزرگسالان نیز مستعد استفاده بیش از حد هستند.

استفاده بیش از حد از تلویزیون

پزشکان، معلمان، مشاوران، والدین و حتی بچه ها به طور فزاینده ای نگران میزان محتوا انواع رسانه های موجود، تکثیر وسایل الکترونیکی و زمان صرف شده بر روی صفحه نمایش هستند. با توجه به داده های موجود در Common Sense Media در سال 2019 “سرشماری عقل سلیم: استفاده از رسانه توسط Tweens and Teens” نوجوانان به طور متوسط ​​7 ساعت و22 دقیقه، روزانه روی صفحه نمایش می گذرانند البته برای انجام کارهای مدرسه یا مشق شب.پیشنهاد می شود برای مطالعه بیشتر به مقاله اعتیاد به اینترنت و جوانب آن مراجعه فرمایید.

زمان حضور در مقابل صفحه نمایش ها نسبت به آخرین نظرسنجی در سال 2015 به طور قابل توجهی افزایش یافته است که حتی اگر نگران باشید که آکادمی اطفال (AAP) به میزان قابل توجهی کمتر از زمان استفاده از کودکان برای کودکان توصیه می کند این موضوع نگران کننده تر است.

در سال 2001، AAP با اشاره به نگرانی در مورد پیوندهای احتمالی میزان مراقبت بیش از حد به رفتارهای پرخاشگرانه، ضعف تصویر بدن، چاقی و کاهش عملکرد مدرسه دستورالعمل حداکثر دو ساعت کنترل زمان را برای کودکان 2 سال به بالا و عدم استفاده از تلویزیون برای افراد زیر 2.5 سال را تعیین کرد. در سال 2016 این دستورالعمل ها برای کودکان 2 تا 5 ساله به یک ساعت کاهش یافت و “محدودیت های ثابت” بیشتر برای کودکان 6 سال به بالا همراه با توصیه هایی برای اجرای نظارت متناسب با سن و آموزش مهارت به کودکان.

واضح است که کودکان امروزی بسیار فراتر از حد توصیه شده از تلویزیون و صفحه نمایش استفاده می کنند. مالکیت تلفن های هوشمند نیز به شدت افزایش یافته است در حالی که 69 درصد از کودکان 12 ساله در حال حاضر در جیب خود موبایل دارند در حالی که در سال 2015 فقط 41 درصد بوده است. امروزه تقریباً 90 درصد دانش آموزان دبیرستان و بیش از 50 درصد کودکان 11 ساله صاحبان گوشی های هوشمند نیز هست.

وقتی تلویزیون و زمان پخش یک مشکل است

همانطور که همه ما می دانیم اگر تلفن هوشمند (یا هر وسیله الکترونیکی دیگری) دارید امکان دسترسی 24 ساعته به تلویزیون و سایر مطالب از طریق پخش جریانی را نیز دارید در حالی که استفاده بیش از حد معمول است توانایی نسبی یا عدم توانایی در تنظیم خودکار زمان مشاهده و انتخاب زمان کنترل به استثنای سایر فعالیت ها شاخص اصلی یک مشکل است.

تحقیقات Common Sense Media نشان داد که کودکان و نوجوانان بیشتر وقت خود را صرف تماشای تلویزیون و فیلم ها می کنند در حالی که YouTube و Netflix در بالای پرکاربردترین ارائه دهندگان محتوا قرار دارند بعد از تلویزیون بیشترین فعالیتهای الکترونیکی در بین نوجوانان بازی و رسانه های اجتماعی است.

برای درمان اعتیاد به تلویزیون و رسانه های اجتماعی چه روش هایی وجود دارد

اعتیاد به تلویزیون

بر اساس داده های Common Sense Media 2019 نوجوانان 39% بیش از 7 ساعت زمان خود را به تماشای تلویزیون و فیلم ها، 22٪ به بازی و 16٪ به رسانه های اجتماعی اختصاص می دهند. این کار به بیش از 5.5 ساعت در کل و تقریباً 3 ساعت در روز با تماشای محتوا می افزاید. سریال ها که به طور متوسط ​​کمتر از 5 ساعت از زمان نمایش روزانه برخوردار است، 53٪ از وقت رسانه خود را به تلویزیون و فیلم، 31٪ به بازی و 4٪ به شبکه های اجتماعی اختصاص می دهند.

علائم اعتیاد به تلویزیون

وقتی اعتیاد به تلویزیون برای اولین بار در دهه 1970 مورد مطالعه قرار گرفت به عنوان موازی پنج معیار از هفت معیار DSM برای تشخیص وابستگی به مواد استفاده شد. افرادی که معتاد تلویزیون بودند مقدار زیادی از وقت خود را صرف تماشای آن می کردند. آنها تلویزیون را بیشتر یا بیشتر از آنچه که در نظر داشتند تماشا کردند. آنها تلاش مکرر ناموفق برای کاهش تماشای تلویزیون داشتند. آنها به منظور تماشای تلویزیون از فعالیتهای مهم اجتماعی، خانوادگی یا شغلی کناره گرفتند یا از آنها دست کشیدند.و آنها علائم ناراحتی ذهنی مانند عقب نشینی را هنگام محروم شدن از تلویزیون گزارش کردند.

مطالعات انجام شده با “معتادان تلویزیونی” که خود شناسایی شده اند نشان داده است کسانی که خود را معتاد به تلویزیون می دانند نسبت به سایر افرادی که تلویزیون تماشا می کنند عموماً ناراضی، مضطرب و گوشه گیر هستند. این افراد از تماشای تلویزیون استفاده می کنند تا خود را از خلق و خوی منفی، نگرانی ها و ترس ها و بی حوصلگی دور کنند بین این خصوصیات شخصیتی و اعتیاد رابطه علی وجود دارد.

اخیراً تحقیقات نشان می دهد که در فرهنگ ما روند رو به رشد تماشای پرخاشگری در تلویزیون وجود دارد که ممکن است باعث تشدید اعتیاد به تلویزیون شود. استفاده از تلویزیون برای پر کردن وقت تلویزیون (اعم از پخش جریانی روی دستگاه یا تماشای تلویزیون سنتی) به عنوان راهی برای جلوگیری از تحریک استفاده می شود. علاوه بر این افرادی که به تلویزیون اعتیاد می یابند تمایل به توجه و خویشتنداری ضعیفی دارند نسبت به اتلاف وقت احساس گناه می کنند و مستعد خوابهای روزمره شامل ترس از شکست هستند.

تأخیر در انجام تحقیقات

یک دلیل اینکه اعتیاد به تلویزیون یا صفحه نمایش به عنوان یک اعتیاد واقعی در نظر گرفته نمی شود عدم تحقیقات کافی و عادی شدن بسیاری از علائم استفاده بیش از حد است. بیشتر ما تا حدی در برخی از این رفتارها مشارکت داریم از گذراندن آخر هفته با تماشای نمایش مورد علاقه خود گرفته تا پایان چند ساعته در فیس بوک، یوتیوب یا کنسول های بازی هر کجا که نگاه کنیم مردم به صفحه های نمایش خیره شده اند و اگر اینگونه نباشد آنها را در دست، جیب یا کیف خود نگه داشته اید.

با این حال اگرچه داده های تحقیقاتی هنوز به سرعت در حال تغییر در فضای رسانه ای و صفحه نمایش ما نیستند اما به زودی این اطلاعات نیز پیدا می شوند. اکنون بسیاری از مطالعات در دست انجام است که باید تأثیری را که این مدت زمان کنترل دارد روشن کند و اینکه آیا رفتارهای وسواسی در اطراف تماشای تلویزیون، شبکه های اجتماعی، بازی و یا هر فعالیت مبتنی بر الکترونیک باید به عنوان اعتیاد واقعی طبقه بندی شود. صرف نظر از این، توافق گسترده ای وجود دارد که تماشای مزمن تلویزیون و استفاده بیش از حد صفحه نمایش یک مشکل است.

یک مطالعه مرتبط پروژه مطالعات طولی توسعه شناختی مغز نوجوانان (مطالعه ABCD) توسط موسسه ملی سوء مصرف مواد مخدر در حال انجام و در مقیاس بزرگ است. مطالعه ABCD که در سال 2016 آغاز شد تقریباً 12000 جوان را در طی 10 سال دنبال می کند تا اثرات زمان کنترل بر رشد مغز از جمله سایر عوامل اجتماعی و محیطی را تعیین کند.

یکی از اعتیاد به فعالیت های الکترونیکی که به طور رسمی مشروعیت یافته است اعتیاد به بازی است که به عنوان یک اختلال احتمالی که نیاز به تحقیقات بیشتر در DSM-5 دارد ذکر شده است.

خطرات

به طرز نگران کننده ای نرخ بسیاری از نگرانی های بهداشت روان از اختلال کم توجهی و بیش فعالی (ADHD) تا خودکشی، 11 نفر نیز در حال افزایش است و برخی تعجب می کنند که آیا این ممکن است تا حدی مربوط به زمان افزایش ناگهانی اوضاع باشد. در حقیقت یک مطالعه در سال 2018 در اطفال پیوندی بین زمان کنترل میزان خواب، مقدار خواب و اختلالات مربوط به تکانشگری را نشان داد. این یافته ها همان چیزی است که بسیاری از والدین و کارشناسان به عنوان پیوند بین صفحه نمایش و تشدید علائم ADHD و سایر رفتارها می بینند و به مسائل بهداشت روان در کودکان مربوط می شود.

تحقیقات همچنین شواهد نگران کننده ای را نشان داده است که تماشای بیش از حد تلویزیون با طول عمر کمتری مرتبط است. افرادی که در بالای گروه قرار دارند به طور متوسط ​​روزانه شش ساعت تلویزیون تماشا می کنند و عمر آنها تقریباً پنج سال کمتر از افرادی است که تلویزیون تماشا نکرده اند. اما آیا خود تلویزیون باعث طول عمر کمتری می شود؟ شاید نه. نویسندگان این تحقیق اظهار داشتند که نتایج ممکن است به دلیل عواملی باشد که به شدت در تماشای بیش از حد تلویزیون مانند پرخوری، کمبود ورزش و افسردگی مرتبط هستند.

در واقع رفتارهای اعتیاد آور متعددی وجود دارد که خود را به ساعت تماشای تلویزیون در اختیار قرار می دهد. اعتیاد به ماری جوانا و اعتیاد به هروئین هر دو منجر به ساعتهای بی تحرکی، اغلب در مقابل صفحه نمایش می شود. افرادی که دارای درد مزمن هستند و به داروهای مسکن وابسته هستند اغلب تحرک کمی دارند، بنابراین نمی توانند از خانه خارج شوند و گرچه تمرکز تحقیقات در مورد اعتیاد به خرید، فروشگاه های خرده فروشی و خرید آنلاین است اما ممکن است یکی از اجباری ترین سناریوها را برای کانال خرید نادیده بگیرد.

تلویزیون ممکن است در کنار سایر اشکال رسانه مانند اعتیاد به بازی های ویدیویی، اعتیاد به اینترنت و اعتیاد به تلفن های هوشمند اعتیاد آور باشد. هنوز هم به نظر می رسد که این بیماری با بسیاری از اعتیادهای دیگر که از انزوایی که توسط افراد مبتلا به سایر اعتیادات رفتاری و مواد دیگر احساس می شود وجود دارد.

درمان اعتیاد به تلویزیون

بنابراین برای جبران خطر استفاده زیاد از تلویزیون و دستگاه های الکترونیکی چه کاری می توانیم انجام دهیم؟ خواه استفاده بیش از حد تلویزیون یا صفحه از نظر فنی اعتیاد باشد یا نه می توانیم برای کاهش اثرات آن گام برداریم. بسیاری از والدین مدت ها قبل از ظهور اینترنت نیاز به نظارت و مدیریت زمان پخش بچه های خود را درک کرده اند و بازگشت به زمان قبل از اینترنت می تواند کلید تکان دادن جذابیت آن باشد.

کارشناسان پیشنهاد می دهند موثرترین روش ها برای مقابله با استفاده بیش از حد از صفحه نمایش از بین بردن دسترسی به دستگاه ها، استفاده از سیستم ورود برای ایجاد آگاهی و مسئولیت پذیری، استفاده از برنامه های زمان سنجی که دسترسی را ردیابی و محدود می کنند و جایگزینی اوقات فراغت الکترونیکی با فعالیت های مدرسه قدیمی مانند بازی های رومیزی، ورزش و وعده های غذایی خانوادگی است. درمان شناختی رفتاری همچنین ممکن است برای کسانی که احساس می کنند به کمک فشرده تری نیاز دارند ، کمک کند.

سخن پایانی

در حالی که ما منتظر هستیم داده های مشخص تری در مورد استفاده بیش از حد از تلویزیون و صفحه نمایش از مطالعات تحقیقاتی مداوم به دست آید آنچه مسلم است این است که زمان نگهداری از مدارس در حال افزایش است و نگرانی های بیشتری درباره رفتارهای اعتیاد آور صفحه نمایش در کودکان و بزرگسالان وجود دارد. بسیاری از والدین نگران این هستند که فرزندان آنها موش آزمایشگاهی هستند زیرا تأثیرات این هجوم آزمایش نشده ابزارهای پیشرفته، رسانه های اجتماعی و صفحه های وب قبل از بررسی کامل اثرات مخرب احتمالی در زمان واقعی پخش می شود.

خوشبختانه صفحه نمایش ها نیازی به تسخیر و کنترل زندگی ما ندارند گرچه این یک چالش است اما ما ابزارهایی برای کاهش زمان کنترل در زندگی خود داریم که فقط با محدود کردن دسترسی، ایجاد آگاهی و تغییر فعالیتهای مجازی برای فعالیتهای انجام شده در دنیای واقعی است.