کمک به کودکان برای تصمیم گیری و آموزش مهارت تصمیم گیری

کمک به کودکان برای تصمیم گیری و آموزش مهارت تصمیم گیری

مهارت تصمیم گیری از جمله مواردی است که باید به فرزندانمان یاد دهیم تا در مراحل مختلف زندگی بتوانند تصمیمات درستی را اتخاذ نمایند و در زندگی شان با مشکلات مختلف روبه و نشوند، در این قسمت از برنا اندیشان تصمیم داریم تا مقاله ای با عنوان کمک به کودکان برای تصمیم گیری و آموزش مهارت تصمیم گیری را برای شما علاقه مندان به مطالب روانشناسی قرار دهیم، پس تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.

کمک به کودکان برای تصمیم گیری و آموزش مهارت تصمیم گیری

در مقاله کمک به کودکان برای تصمیم گیری و آموزش مهارت تصمیم گیری شما با انواع تصمیم گیری و مراحل آن به صورت کامل آشنا خواهید شد.

وقتی کودک شما نمی تواند تصمیم بگیرد

چگونه به کودکانی که برای تصمیم گیری تلاش می کنند کمک کنیم.

آیا آنها باید برای بسکتبال ثبت نام کنند یا بازی مدرسه؟ قرار است فردا چه لباسی بپوشند؟ آنها برای صبحانه چه می خواهند؟ کدام دوست را می خواهند به خانه دعوت کنند؟ کدام طعم بستنی را دوست دارند؟

زندگی پر از تصمیمات کوچک و بزرگ است، اما برای برخی از کودکان ، تلاش برای تصمیم گیری بسیار دردناک است. عبارت هایی مانند  “من نمی دانم! من نمی توانم تصمیم بگیرم! ” نیز در تصمیم گیری آنها وجود دارد  آنها ناله می کنند یا ممکن است انتخاب کنند اما سریع تصمیم خود را برگردانند. موقع انتخاب لباس میگویند “قرمزه! نه، آبی! نه ، قرمز! ” استرس تلاش برای تصمیم گیری حتی ممکن است منجر به گریه برایشان شود.


پیشنهاد ویژه : کارگاه روانشناسی مهارت های زندگی دانش آموزان


به عنوان والدین ، وسوسه انگیز است که از همه این مسائل  صرف نظر کنید و برای بچه هایمان  تصمیم بگیریم. اما یادگیری تصمیم گیری یک مهارت زندگی است که بچه ها با تمرین می توانند در آن بهتر شوند. با هر تصمیمی ، کودکان هویت خود را می سازند و اعلام می کنند که:”این چیزی است که برای من مهم است. این همان چیزی است که من هستم یا می خواهم باشم – حداقل فعلاً. ” ما نمی خواهیم فرصت آنها را برای انجام این کار مهم بدزدیم و کاری کنیم این فرصت را از دست بدهند.

چگونه به بچه ها کمک کنیم تا تصمیم بگیرند

روش های مختلفی وجود دارد که والدین میتوانند بدون تصمیم گیری در مورد فرزندان به آنها کمک کنند تا خودشان تصمیم بگیرند و ارائه تنها دو گزینه باعث می شود که تصمیم گیری کم تر طاقت فرسا به نظر برسد. مثل آموزش راهکارهای چون شیر یا خط و یا شماره بندی برای تصمیم ها و یا تقسیم بندی موارد مثبت و منفی در تصمیم گیری برای تصمیمات بزرگتر ، یکی از استراتژی های مورد علاقه من این است که بارها و بارها از خودم سوال کنم با این سوال که  ، “اگر الان مجبورم تصمیم بگیرم ، کدام یک  تصمیم خواهد بود؟” چند دقیقه بعد می توانم دوباره از خودم نظر سنجی کنم و نظرم را عوض کنم ، اما با گذشت زمان و با طرح کردن سوال ، معمولاً الگویی پیدا می شود که نشان می دهد من بیشتر به جهت دیگری تمایل دارم.

به راحتی اذعان می کنیم که احساسات فرزندان ما در مورد تصمیم گیری بسیار اضطراب آور است وقتی که آنها از انتخاب خود مضطرب هستند. می توانید بگویید ، “انتخاب فقط یک گزینه دشوار است” ، “شما احساس می کنید بین این دو گزینه گیر گیر کرده اید” یا “مطمئن نیستید که چه کاری میخواهید انجام دهید”. همچنین می توانیم به بچه ها کمک کنیم تا درباره تصمیم گیری بیشتر بدانند.

چگونه به فرزندانمان در تصمیم گیری کمک کنیم

هفت باور غلط  درباره تصمیم گیری

وقتی بچه ها باورهای اشتباهی در مورد تصمیم گیری دارند تصمیم گیری دشوارتر است. در کتاب من ، با نام اعتماد به نفس کودک، نوشتم که: به کودک خود کمک کنید دوست پیدا کند، مقاومت  درونی اش را ایجاد کند و عزت نفس واقعی در خودش ایجاد کند، هفت باور غلط را توصیف می کنم که مانع تصمیم گیری کودکان می شود. ببینید آیا کودک شما می تواند دلیل درست نبودن این باور غلط را توضیح دهد.

باور غلط یک: برای تصمیم گیری باید 100٪ مطمئن باشم.

حقیقت: هیچ چیز 100٪ قطعی نیست. احساسات و شرایط می توانند تغییر کنند. ممکن است اتفاقی بیفتد که ما پیش بینی نمی کنیم. معمولاً با توجه به اطلاعات موجود در آن زمان ، تصمیمات بهترین حدس ما هستند.

باور غلط دو: برای تصمیم گیری ، باید بی وقفه همه چیز را تجزیه و تحلیل کنم.

حقیقت: اگر تصمیم مهم است ، فکر کردن و بحث در مورد گزینه ها می تواند مفید باشد ، اما در برخی موارد ، تعمق بیشتر می تواند به یک تاکتیک تأخیر تبدیل شود و ناخوشایند بودن بیشتر لزوماً به تصمیم گیری  بهتر منجر نمی شود.

باور غلط سه: تصمیم گیری باید آسان باشد (و اگر نتوانم تصمیم بگیرم احمق هستم).

حقیقت: بعضی اوقات تصمیم گیری آسان است. گاهی اینطور نیست وقتی فرصت بیشتر باشد ، ممکن است تعهد به تصمیم گیری سخت تر باشد ، اما بهترین راه برای بهتر شدن در تصمیم گیری ، تمرین است .

باور غلط چهار: من باید کاملاً از انتخاب خود راضی باشم.

حقیقت: انتخاب یک گزینه به معنای کنار گذاشتن گزینه های دیگر است. کاملاً طبیعی است که درمورد گزینه هایی که انتخاب نمی کنیم ، یک احساس متفاوتی درون ما ایجاد می شود.

باور غلط پنج: اگر من یک انتخاب اشتباه انجام دهم ، غیر قابل تحمل است.

حقیقت: انتخاب اشتباه ناامید کننده است. پشیمانی می تواند دردناک باشد، اما قابل دوام است. وقتی یک تصمیم به هر دلیلی اشتباه باشد میتوانیم از آن چیزهایی یاد بگیریم و آن به ما در تصمیم گیری های آینده کمک کند.

باور غلط شش: یک انتخاب کامل وجود دارد و من نمی توانم تصمیم بگیرم تا زمانی که بفهمم چیست.

حقیقت: اکثر تصمیمات نوعی سازش است. هر گزینه و تصمیمی هزینه ها و مزایایی دارد. آنچه اکنون درست به نظر می رسد ممکن است بعداً درست نباشد. این مورد مشکلی ایجاد نمیکند و در صورت نیاز میتوانیم آن را مورد بررسی قرار دهیم.

باور غلط هفت: اگر به فکر کردن ادامه دهم و از تصمیم گیری اجتناب کنم ، انتخاب بدی نخواهم کرد.

حقیقت: تصمیم نگرفتن یک انتخاب است. این یک انتخاب است که به جای انجام ندادن کاری ، اجتناب از تعهد میتواند از وجود واکنش های منفعلانه نسبت به زندگی جلوگیری کند. این یک انتخاب است که در عدم اطمینان غوطه ور شوید و اجازه دهید فرصت ها سپری شوند. عدم تصمیم گیری به ندرت یک انتخاب مثبت است. و به طور پیش فرض این امر در زندگی ما خودش را جای میدهد.

بگذارید فرزندتان خودش تصمیم بگیرد

هنگامی که به فرزندانمان اعتماد می کنیم تا تصمیم بگیرند ، نه تنها با مهارت مهمی در زندگی به آنها تمرین می دهیم ، بلکه به آنها کمک می کنیم تا از تاب آوری و تحمل  برخوردار شوند. آنها آنچه را دوست دارند یاد خواهند گرفت ، اما همچنین کشف خواهند کرد که وقتی ناگزیر هستند برخی از انتخاب ها را می کنند و از آن انتخاب ها  پشیمان می شوند و درک میکنند که یک انتخاب بد پایان داستان نیست. آنها با انتخاب بعدی می توانند در جهت دیگری حرکت کنند.